• darkblurbg

De overkant van het straatje

Gepubliceerd op: 19-12-2017

Oké, de rechterzijde van het straatje is zo goed als klaar. Nu dan de overkant.

Tja nu de overkant. In eerste instantie dacht ik. Hier is niet zoveel aan te restaureren. Ik had er ook een stuk weggezaagd. 
Dus als ik de daken opnieuw doe, dan valt het allemaal wel mee.

 

De daken lagen oorspronkelijk los, zodat ik nog bij de lampjes zou kunnen als dat nodig zou zijn.

Tijdens een van mijn vakanties in Marokko ben ik in Fez naar de Medina geweest. Hier heb je ook de verfpotten achter liggen. In deze grote ronde gemetselde potten worden de huiden geverfd. Mannen staan daar in de verfpotten en stampen de huiden aan zodat de verf goed in de huid dringt.
Je wil niet weten hoe dat stinkt. Hoe houden ze het uit....dag in dag uit....
Als de huiden dan geverfd zijn worden ze op de daken te drogen gelegd.

In mijn kijkkast had ik dus ook alle daken vol gelegd met huiden. Gemaakt van een suèdiene (namaak suède). In de nieuwe situatie heb ik de huiden weggelaten. Misschien dat ze in een later stadium terug komen.

Ook de telefoon draden zijn weer helemaal hersteld. Eigenlijk zijn ze te netjes. Bijna alle bedrading gaat daar nog bovengronds. En soms heb je dan op hoeken en kruispunten hele kluwen elektriciteitsdraden bij elkaar. Ook iets om later op terug te komen. Er kunnen altijd nog wat draden bij gespannen worden.

Hieronder wat details van het straatje:

In elke stad van Marokko vind je ze: de tapijthandelaren. Meestal wel in de wat grotere huizen. Paleizen bijna, want zodra je de sobere deur of poort doorgaat kom je op rijk versierde binnenpleinen met kleine fonteinen. 
In het atelier zitten vaak (jonge) meisjes en vrouwen aan de weefgetouwen. Ik heb er geen kinderarbeid gezien, maar weet dat dat waarschijnlijk achter de schermen er helaas wel zal zijn. De meisjes die ik er gesproken heb waren allemaal op zijn minst 17. Ze krijgen er een opleiding tot knoopster en zo hebben ze in de toekomst vaak wel werk. Een goed doel. 
De kleden worden geknoopt volgens eeuwenoude patronen en met vastgelegde kleuren.

Het wol wat gebruikt wordt komt van de schapen die in het berggebied worden gehouden.
Het wordt geverfd in de wolstraatjes waar de strengen aan stokken hangt te drogen.

Bij de tapijthandels vind je stevast toeristen... Ze komen er alleen of met een groep. Worden meteen de werkplaats en de showrooms in gedirigeerd.

 

 

 

 

Er wordt meteen thee aangeboden en de diverse
kleden worden getoond. 
De toeristen komen vaak onder begeleiding van een gids,
die uiteraard commissie opstrijkt als een van hen iets koopt. 

In de kleine straatjes van de Medina kom je van alles tegen. Vaak is het er erg druk. Er rijden karren getrokken door ezels, Veel kooplui met hun handel op weg naar hun winkeltjes. 
Maar ook mensen zoals de waterdragers. Zij zijn uitgedost in speciale tenue en dragen een zware waterkan op hun rug. Aan leren riemen hangen de kopjes die ze voor een habbekrats voor je vullen met water. Na het drinken wordt het kopje met een groezelige lap afgeveegd en weer aan het haakje van de riem gehangen.....

 

Ook de koperslager ontbreekt vaak niet in de Medina's van de grotere steden. 

De platen worden bewerkt met een spijker om richels te creëren om later te vullen met een metaal die een andere kleur heeft. Zo ontstaan hele patronen.
Ik geloof dat deze techniek intarsia heet.

Super leuk om te bekijken natuurlijk.

Zo is de Medina, soms ook Soek genoemd, ingedeeld in kleine wijkjes. Alle handelaren en werklieden met dezelfde producten zitten vaak bij elkaar. 

En als je dan iets verder loopt komen de geuren van alle kruiden je tegemoet en vind je de vele kruidenhandelaren.
Grote zakken kruiden voor de deur, op de grond of op tafels.

Alle kruiden steken in nette kegels gestreken. Eigenlijk zonde om daar je schep in te zetten, :)

 

De poort die je ziet is een van de vele poorten in Fez die naar de Medina gaat. Het is een poort die in een hoek loopt. De andere uitgang zit dus 90 graden op deze. Vandaar dat je geen doorkijk hebt maar tegen de constructie van de poort kijkt, met de steunberen en het oude stuc en metselwerk.

De groene deur staat ook ergens in deze stad. De turkoois kleur op de muren naast de deur hebben een betekenis. De mensen die hier wonen zijn ooit in Mekka geweest. Een bedevaartplaats voor de islam.

Zo nu dit gedeelte helemaal klaar is wordt het tijd om te gaan stapelen....Zodra ik tijd heb ga ik boven de huisjes de kijkkast van Sheherazade plaatsen....

Sheherazade (ook: Scheherazade of Sherazade) is de vertelster van de verhalen uit Duizend-en-een-nacht. Het verhaal gaat dat sultan Sjahriaar bezoek kreeg van zijn broer Sjahzamaan, die hem kort daarvoor met zijn vrouw had bedrogen. 

Reageren? Graag!

comments powered by Disqus